Bajka o uczuciach

Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały uczucia, emocje
oraz ludzkie cechy- takie jak:
dobry humor, smutek, mądrość, duma;
a wszystkich razem łączyła miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie.
Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.

Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu
– miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
– Bogactwo, czy możesz mnie uratować?
Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności.
Nie mam tam już miejsca dla Ciebie- odpowiedziało Bogactwo.

Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
– Dumo, zabierz mnie ze sobą!- poprosiła Miłość.
Niestety nie mogę Cię wziąć!
Na moim statku wszystko jest uporządkowane,
a Ty mogłabyś mi to popsuć…- odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.

Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
– Smutku, zabierz mnie ze sobą!- poprosiła Miłość.
Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam.
– odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.

Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony,
że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.

Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębinach oceanu…

Nagle Miłość usłyszała:
– Chodź! Zabiorę Cię ze sobą!- powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia,
że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.

Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ten tajemniczy starzec.
Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
– Powiedz mi, proszę, kto mnie uratował?
– To był Czas.- Odpowiedziała Wiedza.

– Czas?- zdziwiła się Miłość.- Dlaczego Czas mi pomógł?
– Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość.
– Odrzekła Wiedza.

Dla dzieci miłość oznacza poświęcony im czas.
Ktoś kiedyś powiedział: ,,Nie mów mi jak bardzo mnie kochasz, pokaż mi to poświęcając mi swój czas.”
Czasu poświęconego swoim dzieciom nie można traktować, jako czasu straconego. Dużo czasu trzeba poświęcić między innymi, aby pomóc dzieciom radzić sobie z własnymi uczuciami.


Powrót